" جناب شيخ حسن البنا " و " حضرت آيت الله شيخ محمدحسين آل كاشف الغطاء " و " آيت الله سيد عبدالحسين شرف‌الدين الموسوى " و " محمدعلى علوبه پاشا " ياد كرد . " آيت الله قمى " از آنجا كه نخستين بنيانگذار اين مركز بود ، به عنوان دبيركل آن برگزيده شد ؛ اولين نشست آن نيز با حضور نمايندگانى از مذاهب گوناگون اسلامى همراه با اميدهاى فراوان برگزار شد . از جمله كسانى كه بعدها به اين مجموعه پيوستند " جناب شيخ احمد حسن الباقورى " و " جناب شيخ محمد الغزالى " بودند . دو سال پس از تأسيس يعنى در ژانويه سال 1949 م . ( ديماه 1347 . ش ) اين جماعت ، مجله‌اى به‌نام " رسالة الاسلام " منتشر ساخت كه مديريت آن‌را " شيخ عبدالعزيز عيسى " برعهده داشت و انتشار آن نزديك به 24 سال ادامه داشت . بيشتر مباحث و موضوعات آن نيز پيرامون مسئلهء " تقريب " و چگونگى فعال كردن اين امر دور مىزد و شامل تفسير قرآن كريم به قلم " شيخ محمود شلتوت " هم بود كه به صورت بخش‌هاى پياپى در مجله به‌چاپ مىرسيد و سپس به صورت كتاب كاملى ، جداگانه منتشر شد . جنبش " تقريب " و فتواى تاريخى از برجسته‌ترين نتايج جنبش تقريبى كه " آيت الله قمى " آن‌را رهبرى كرد ، صدور فتواى تاريخى " جناب شيخ محمود شلتوت " در جواز تعبد بر مذاهب اسلامى از جمله مذهب شيعه اثنى عشرى بود . اين فتوا ، در آوريل 1960 م . ( فروردين 1339 . ش ) در پاسخ به اين استفتا ، صادر شد : « برخى مردم برآنند كه هر مسلمان براى اينكه عبادات و معاملاتش بر وجه صحيح [ شرعى ] باشد ، بايد از يكى از مذاهب چهارگانه معروف ، تقليد كند كه مذهب شيعهء امامى و شيعهء زيدى در ميان آنها نيست ؛ آيا حضرتعالى با مطلق اين نظر موافقيد و مثلًا مانع از تقليد از مذهب شيعهء امامى اثنى عشرى مىشويد ؟ » و در پاسخ مرقوم فرمود : « اسلام پيروى از مذهب معينى را بر هيچ‌كدام از پيروانش